Kobylański, Jan

Jan Kobylański urodził się 21 lipca 1923 r. w staropolskim mieście Równe (od 1939 pod okupacją sowiecką; od rozpadu ZSRS nadal pod okupacją obecnie ukraińską). Był adwokata Stanisława Kobylańskiego i jego żony Cecylii. Po niemiecko-sowieckim napadzie i rozbiorze Polski uciekł spod okupacji sowieckiej na tereny zajęte przez III Rzeszę. W 1943 roku został aresztowany przez Gestapo i osadzony w więzieniu na Pawiaku, po czym był więziony w niemieckich obozach koncentracyjnych w Mauthausen-Gusen, Dachau, Groß-Rosen i Auschwitz-Birkenau. Po wojnie ponownie uciekł przed komunistami do Włoszech, gdzie w 1950 ukończył studia menedżerskie w Wyższej Szkole Handlowej w Mediolanie. W latach 1950-1952 pracował na giełdzie metali w Zurychu. Zajmował się także produkcją szczoteczek do zębów, handlem sprzętem gospodarstwa domowego i produkcją wyrobów ze stali …

Cały artykuł » czytaj więcej »

Ocalić dla przyszłych pokoleń. Polskie dziedzictwo narodowe w USA

Chcielibyśmy, aby ten artykuł zachęcił wszystkich Amerykanów polskiego pochodzenia i polskich urzędników państwowych do refleksji, a potem do sensownego, wspólnego działania w kwestii ratowania polskiego dziedzictwa narodowego za granicą a w szczególności unikalnych archiwów w Polskiej Misji w Orchard Lake w stanie Michigan.

Historia Misji i jej rozwój nierozerwalnie wiąże się z pracą czterech wybitnych duchownych: Ks. Józefa Dąbrowskiego (1842-1903), Ks. Witolda Buhałowskiego (1862 – 1925), Ks. dr prałata Romana Nira

Jak rozpracowywano Tymińskiego

W pierwszych od czasu II wojny światowej wolnych wyborach prezydenckich w Polsce w 1990 roku do prezydentury kandydował „człowiek znikąd”, który od lat nie mieszkał w kraju. Był nim Stanisław Tymiński z Kanady, który założył w Polsce własną partię „X” aby zgłosić kandydaturę swej osoby. Ponieważ był on rzeczywiście „człowiekiem spoza PRL-owskich układów”, świeżo przefarbowani na demokratów czerwoni towarzysze i ich agentury rozpętały oszczerczą kampanię przeciw Tymińskiemu, rozsiewając plotki o tym, jakoby był on agentem Służby Bezpieczeństwa lub/i wywiadu PRL, oraz wiele innych, m.in. „Gazeta Wyborcza” opublikowała